Öncelikle belirtmek isterim ki, Türkiye'nin AB'ye girmesini istemiyorum. Bunun iki sebebi vardır:

1.	Türkiye'nin ulusal ve toplumsal özgürlüğünü ve egemenliğini kaybetmesini istemiyorum. Bu açıdan baktığımızda, en milliyetçi duygularım önplandadır.
2.	AB'nin o kadar beklentisi var ki, tüm bunları uygulayabildiğimiz taktirde, yeryüzünde Türkiye Cumhuriyeti adı altında bir devletin kalması olanaksız gözüküyor.

Ama AB'nin kuruluş amacını ve felsefesini gözönünde bulunudurarak, elimizdeki verilerin derlemesini yaparsak, Türkiye'nin AB'ye girmesi olanaksızdır. Zira Türkiye, bilimden ve bilimsel eğitimden her gün biraz daha uzaklaşıyor. Tüm ulus, dogmatik bir tabana doğru hızla ileriyor. Akıldan çok itaat ve biat anlayışına yöneliyor. Feodal anlayışa dayalı bir gelecek kaçınılmazdır!

Hukukî ve siyasî gerçekleri göz önünde bulundurduğumuz zaman, Türkiye ne bugün, ne de herhangi bir gelecekte AB'ye asla lâyık olamayacaktır. Ağbağımın bu bölümünde konunun özüne bu açıdan değineceğim.

Türkiye halkı, AB'ye girememe sebebini dinsel olgulara bağlar. Bunda kesinlikle bir doğruluk payı verdır. Ama bu pay önemsenmeyecek kadar düşüktür. Ve sadece dolaylı yollardan işin gerçeğini yansıtıyor.

Burada en azından "bizim dinimiz" kavramı göze batıyor. Bireysel olması gereken bir algıyı, ulusal unsur olarak göstermek, demokrasinin olmadığının delilidir.

Bu bölümdeki içerik tabii ki öncelikle kendi düşüncelerimi kapsayacak. Ama her şeyden önce, bir AB ülkesinde yaşayan birisi olarak, deneyimlerimi önplanda tutmaya çalışacağım.

Sonuçta, yazdığım yorumlara kendi düşüncelerimi aktarmaktan menolamayacağım. Ne kadar tarafsız olmaya çalışsam bile, kendi beynimin etkisinden uzaklaşmanın imkansız olduğunun farkındayım.

Türkiye'nin AB'ye girmesini önleyen sayısız, milyonlarca sebep var. Varsayılan tüm konuları ele alabilmem imkansız. Her şeyden önce, yeterince hukuk ve siyaset eğitimim yok.

Öngörülen yazılarım